Grootspraak

Grootspraak! – –
Het was tijdens mijn publiciteitsjaren, zou Urbanus zeggen, dat ik sleutelde aan mijn bromfietsje. Het was een NSU Quickly 1957 49cc
nsu-1959-quickly

Het brommertje reed na wat sleutelwerk weer
probleemloos.
De techniek was heerlijk eenvoudig als er eens
aan gesleuteld moest worden.
Maar ik had een veel te grote mond
op die leeftijd.
Had wel wat sleutelervaring opgedaan.
Ik had een goede leermeester want mijn vader wist er alles van.
Op een gegeven moment reed ik op een NSU die ik voor 25 gulden op de kop had getikt.
Hij deed het in eerste instantie helemaal niet, maar na de uitlaat ontkoolt te hebben en de ontsteking gerepareerd te hebben liep het brommertje weer als nieuw.
Om de een of andere reden liep dat blokkie behoorlijk hard zonder dat er aan was geknoeid. Hij reed minstens 10 Km/uur harder dan de meeste van het zelfde type en bouwjaar.
Een
schoolkameraad reed een keer toevallig naast mij en vroeg hoe het kon dat de mijne zo hard liep, terwijl hij precies dezelfde bromfiets had en mij bij lange na niet bij kon houden!
Een kwestie van opvoeren
verzon ik ter plekke om stoer en handig over te komen.
Dat was natuurlijk grootspraak, want ik had niets meer gedaan dan onderhoud wat bij de meeste brommertjes ontbrak.
Maar dat had ik beter
kunnen laten, want een poosje later stond hij met zijn bromfiets voor mijn huis en vroeg die van hem ook op te voeren.
Dat had ik beter kunnen afwimpelen, maar door mijn grote mond moest ik nu bewijzen dat ik het wel kon. Helaas was dat motorblok van hem al veel te ver heen qua slijtage en was er geen eer meer aan te behalen. Op dat moment had ik nog terug gekund, maar ik liet het blok uit elkaar liggen en liep er dagelijks langs zonder er wat aan te doen.
Als ik hem tegenkwam vroeg hij hoe ver het ermee stond. Dan antwoordde ik “ ja ik ben er nog mee bezig. Het gaat bij deze wat lastiger dan normaal, maar het komt goed hoor”.

Na een maand kwam hij eens kijken en zijn vader was er ook nog bij.
Ze zagen dat
de motor nog totaal uit elkaar lag.
Wanneer kan ik gaan rijden?, vroeg hij schamper.
Zijn vader zei, “als ie ooit nog gaat rijden tenminste…”.
Volgende week is ie klaar!
Zei ik dapper.
Het machientje was na mijn operatie nog een stuk langzamer gaan rijden. Dus wat nu.

Toen hij de erop de bromfiets kwam ophalen en een testrit had gemaakt, betaalde hij mij en was tevreden zei hij.
Wat bijverdienen is nooit weg hé? Als ik nog iemand weet zal ik ze naar je toe sturen.
Hij zei toen hij weg reed,nog bedankt joh“, hij rijdt nu net zo snel als de jouwe!


Terwijl hij wegreed dacht ik treurig “het is ook de mijne!”
Onderaan deze pagina kunt u het geluid van een NSU Quickly 1957 49cc beluisteren

Jacques Mul

 KLIK OP DEZE TEKST ALS U NOG EEN VERHAALTJE WILT LEZEN

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren