SAAI BOEK

Als u een saai boek wilt lezen bent u hier mooi aan het verkeerde adres!
Koop maar een telefoonboek of een belastinggids. Maar als u zich toch zit te vervelen ….
Hier het eerste verhaal:
beam-me-up
Was het nu echt of niet?
Misschien kunt u dat beter zelf beoordelen…
Dit is wat er gebeurde…

Beam me up, Scotty!” Dacht ik toen ik weer eens heel lang in de file stond.
Je voel je volkomen machteloos als je niet voor of achteruit kunt.
De motor kun je niet voor een poosje uitzetten, want zodra je dat doet
moet je net weer een stukje opschuiven en als je dat niet doet begint er een enorm getoeter achter je.
Misschien denk
t men zo eerder thuis zijn.
Dus oké, sluit je maar weer gewoon aan en laat je de motor lopen.
Meestal luister ik in de file naar een
CD met mooie muziek of een taalcursus om wakker te blijven en mijn tijd nuttig te besteden.
Soms ga ik van alles zitten overdenken, maar daarbij val ik dus in slaap.
Dat gebeurde eens toen de file
muur en muurvast stond zodat de motor uit kon voor een poos.
Ik was die dag behoorlijk moe na het werk en omdat ik deze keer geen lees of luistermateriaal had meegenomen viel ik na wat gepeins in een diepe slaap.

In mijn droom die volgde daalde ik af naar een volkomen onzinnige belevenis.
Ik droomde dat ik een teleportatie machine had uitgevonden. Waarschijnlijk droomde ik dit omdat
het de ultieme oplossing voor het fileprobleem is.
Maar helaas ging het helemaal mis
met de machine tijdens het teleporteren, want er kwamen steeds meer exemplaren van mijzelf en die waren niet zoals ik. De bedoeling was eigenlijk mij te verplaatsen in plaats van te vermeerderen.
Ze leken uiterlijk wel op mij maar waren moordzuchtig en leken geen ziel te bevatten.
De kopieën wilden mij
en elkaar vermoorden. Er kon er maar één van mij bestaan blijkbaar.
Toen werd ik wakker door luid getoeter achter mij.
We konden weer een paar meter vooruit.

Later bedacht ik, “misschien heb ik in deze droom werkelijk een nieuw principe ontdekt!” en begon het idee uit te werken op papier zodra ik thuis kwam.
Na al het benodigde materiaal besteld te hebben ging ik aan de slag.

Op een mooie dag na verschillende testen te hebben uitgevoerd, was de machine klaar.
Het was een
nogal groot apparaat geworden met een zend en een ontvangst afdeling met in het midden een brede moddersloot als bewijs dat er niets tussen kon zijn dan water en er geen loopverbinding mogelijk was.
Zodra iemand te water
zou gaan kon iedereen dat zien en horen nietwaar?
Het enige probleem was dat ik nog steeds niemand had gevonden die in mijn machine wilde stappen om geteleporteerd te worden. Zucht!

De machine werkte tijdens de eerste testen prima.
Een stuk kaas was mijn eerste slachtoffer welke tot op een afstand van vijf meter, maar helaas niet verder, geteleporteerd kon worden.
Dat was nog te kort want de sloot was tien meter breder.

Na veel gezwoeg en geëxperimenteer kwam ik toch aan de vereiste afstand.
Het is natuurlijk niet genoeg om er werkelijk iets aan te hebben, maar ja, ik dacht dat het principe wel verbeterd zou kunnen worden. Eerst moest ik aantonen dat teleportatie geen sciencefiction meer is.
Als de uitvinder en bediener van de machine kon ik er zelf natuurlijk niet in.
En wanneer niemand zou durven, zou het een totaal nutteloze uitvinding zijn en dat zou toch eeuwig zonde zijn.
Het was in feite natuurlijk wel een beetje riskant, want de ruimte waar je in terecht komt moet volkomen vrij zijn van atomen welke niet van jou zijn. Eigenlijk luchtledig, maar dat was nog gevaarlijker.
Wat kan er eigenlijk allemaal misgaan bij het materialiseren in de aankomstruimte?
Nou, je zou aan de overkant bijvoorbeeld een veertje in je oog kunnen hebben als die in de ontvangstruimte zou zweven op dat moment of nog iets ergers.
Je zou bijvoorbeeld kunnen verschijnen met één oog in het midden en het andere oog naast je oor als je niet goed stil staat tijdens het verzenden.
Of een oorbel in je oor die je normaliter nooit zou dragen omdat je een hekel aan oorbellen hebt.
Ook bestaat de kans dat je niet als jezelf aan de andere kant uit de machine stapt bijvoorbeeld. Want je eigen structuur wordt immers afgebroken om elders weer opgebouwd te worden?
Ben jij het dan of is het een kopie van jou? En waar ben je zelf dan ineens gebleven?

Kijk, dat zijn natuurlijk wel vragen waar nog niemand het antwoord op weet.
Maar! Een kopie zou waarschijnlijk niet levensvatbaar zijn, omdat tot nu toe wordt aangenomen dat leven alleen kan bestaan als het voortkomt uit ander leven.
En die je dus niet even zelf of via een machine uit willekeurige atomen op kan bouwen. Of het moet een goddelijk bouwpakket zijn van Sinterklaas!
Een ziel kun je ook niet zomaar zelf maken heb ik gehoord.
Maar omdat ik het risico toch wilde nemen door mijn belachelijke nieuwsgierigheid, zette ik de machine klaar om te zien of er iemand in zou durven.
Uiteindelijk zijn er toch nog een flink aantal mensen, puur uit nieuwsgierigheid en sensatie, gekomen. En om te zien welke gek dacht dat hij werkelijk iets had uitgevonden dat waarschijnlijk toch niet zou werken. Maar wel lachen natuurlijk!

Mijn vrouw werd na heel veel overtuigingskracht mijnerzijds uiteindelijk vrijwilligster.
Ik dacht, dat als mijn eigen vrouw er aan de andere kant normaal uitkomt, volgt de rest vanzelf en zou dat voor mij ook wel eens aangenaam kunnen zijn.
Toen ze het zenderkamertje binnenging gebeurde er eerst een poosje helemaal niets, ik was al bang dat er een defect was opgetreden, maar toen klonk er plots een luid geknetter en verscheen zij na een seconde of twee aan de overkant uit de ontvanger.
Dit was de tweede grote stap voor de mensheid en een kleine stap voor mijn vrouw.
Helaas werkt deze machine maar in één richting en moest ze daarom een flink stuk omlopen om weer aan onze kant te komen en haar verhaal te kunnen doen.
Wij konden toen gelijk even controleren of ze wel echt helemaal in orde was en geen kopie van zichzelf of een tweeling zus.

Het enige waar ze last van had was enige duizeligheid, maar dat kon ook van de spanning komen. Wat mij opviel was dat ze niet helemaal normaal praatte. Een klein beetje alsof ze aan de wiet had gezeten. Ook had ze een opvallend vage grijns op haar gezicht.
Normaal praten deed ze wel eens vaker niet, dus dat was voor mij normaal. Doorgaans op zaterdag (en soms met kerstmis), had ze ook al zo’n vage grijns op haar gezicht.
Dus wat dat betreft ging ik er vanuit dat alles in orde was.
Trouwens voor mij zou het allemaal toch niet veel verschil uitmaken.

Nadat ik verklaard had dat ze geheel ongeschonden was geteleporteerd kwamen er plots heel veel gegadigden die het ook wilden proberen.
Maar ik wilde voorlopig geen risico met andere mensen nemen en daarom zei ik dat de demonstratie was afgelopen.
Maar ze drongen zo sterk aan dat ik niet meer kon blijven weigeren.
“OKÉ”, zei ik toen, “maar niet voor niets”, want ik had tenslotte flink wat onkosten gemaakt om deze machine te bouwen.
De meeste mensen wilden ondanks de hoge prijs het experiment ondergaan. Ze moesten nog wel wat geduld hebben.
Eerst wilde ik namelijk nog het een en ander veranderen aan de machine en sprak af dat ze op een later tijdstip terug konden komen.

Na een paar dagen was het in het plaatselijk nieuws bekend geworden en waren er nog veel meer gegadigden dan tijdens de demonstratie. Ze stonden in rijen klaar zoals op de Efteling met rondloophekken en bordjes met vanaf hier is het nog een dag wachten enz.
Natuurlijk had ik intussen wel een contract laten opstellen door een notaris, om door de gegadigden getekend te laten worden.
Dat was nodig om mijn risico’s te dekken als er eventueel toch slachtoffers mochten vallen wanneer er iets met de machine mis ging.
Het moest helemaal op eigen risico gebeuren en men moest geheimhouding beloven op straffe van een zeer hoge geldboete of vijftig keer opdrukken als men iets onthulde over de werking van de machine die zij tijdens de overtocht zouden ontdekken.
Ik had ook nog geen octrooi aangevraagd op deze machine, vandaar. Sommige mensen vonden het belachelijk en wilden er niet voor tekenen.
Maar stel dat er iemand aan de overkant kwam die wel wat mankeerde?
Iemand zou de ontvanger uit kunnen komen met een oog in het achterhoofd, of een geslachtsdeel onder de kin of een omgekeerde bips. Ja, wat dan?
Met de neus boven het achterwerk zodat het de hele dag naar poep ruikt….
Of er zat altijd al een grote wrat op haar rechter bil die nu plotseling links op de kin zit. Je zou dan hoge kosten moeten maken om deze wrat operatief terug op de bil te laten plaatsen.
Het kan ook nog dat iemands gedrag totaal zou veranderen. Dat iemand uit de machine komt en als een idioot begint te schreeuwen alsof je hem wat hebt aangedaan of bijvoorbeeld opgelicht.
Of dat iemand wil lachen en in plaats daarvan begint te huilen?

Andere omkeringen zijn ook nog mogelijk. Dat je eigenlijk niet meer weet wat de ander wil zeggen omdat deze alles omkeert of achterstevoren zegt. Dan wordt communiceren wel heel lastig. Wie betaalt dan de psychiater of een leraar Algemeen beschaafd Nederlandse omgekeerde taal?
Of bedenk zelf eens een probleem ja!

Wat zou er kunnen gebeuren als de onderdelen niet juist zijn teruggeplaatst na reconstructie van het lichaam?
Je kunt natuurlijk alles verwachten van een concept dat nooit eerder is getest dan die keer met mijn vrouw en een stukkie kaas!
Ik had er daarom heel veel clausules ingezet zoals de antizeurclausule voor achteraf en heel veel kleine letters die praktisch onleesbaar waren zoals dat in elk goed contract hoort.
Deze konden dan ook gevoeglijk worden overgeslagen tijdens het lezen omdat het toch onbegrijpelijke taal is die niemand boeit.
Na ondertekening gingen de eerste mensen de machine in en allen kwamen er aan de andere kant uit zonder problemen.
Behalve duizeligheid en de al bekende zeer vreemde grijns op het gezicht mankeerden ze praktisch geen van allen iets.
De meesten waren zeer enthousiast en bejubelden deze ervaring. Ze riepen “GEWELDIG!”

Maar sommige mensen die uit de machine kwamen waren ietwat afwijkend leek mij. Ze keken bijvoorbeeld als een boer met kiespijn.
Anderen waren overdreven vrolijk. Ja moesten zelfs wat schaterlachen.
Weer anderen waren verdrietig als ze tevoorschijn kwamen.
Of dat nu kwam door het geld dat ze er voor betaalden of door het transport zelf weet ik niet zeker.

Ik ben helaas toch bang dat bij een aantal mensen het gedrag een beetje is aangetast.
En dan nog het meest opvallend was de boze meneer die op mij afkwam en zijn geld terug eiste en onderwijl stuurloos zwaaide met zijn gebalde vuisten. Het sloeg echt werkelijk nergens op!
Gelukkig waren er een paar mensen die hem vasthielden, anders had ik wellicht enig letsel opgelopen.
Ik bood hem mijn excuses aan om beleefd te zijn en zei dat hij nog een keer gratis mocht om het weer terug te draaien.
Ja , je kunt het toch proberen? Hij riep dat ik de pot op kon.
Ik probeerde hem alsnog te bewegen nog een keer de machine in te gaan maar hij liep ziedend weg!  Ha! Nou ja zeg!

Toen zei ik tegen de omstanders, “Je moet er wel even rekening mee houden dat deze meneer alles omkeert”.
Kijk eens, hoe blij deze man nu eigenlijk is die daar zo boos wegloopt…… Wie volgt?”

Wanneer beginnen ze nu te toeteren….? Werd ik maar wakker…
teleportatiemachine
Ontsproten aan het ietwat inferieure brein van Jacques Mul in 2005
iahh9qmssbmlbga9hh7dj59j94405927-jpg-final-2

P.s. Er is op deze pagina een geheime ontwerptekening verstopt!

KLIK OP DEZE TEKST ALS U NOG EEN VERHAALTJE WILT LEZEN

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren