ZIEL


Vragen vragen vragen over het raadsel van de ZIEL

Wat ben ik? Ben ik soms een vorm van energie?
Hoe kan het zijn dat er miljoenen mensen zijn die mij allen kunnen zien.
Maar ikzelf ben alleen in staat door mijn ogen te kijken en met deze oren te luisteren.
Er is niemand die door mijn ogen kan kijken.
Ik ben degene die in dit lichaam zit.
Dat is heel raar, voor mij althans.
Ik ben de enige die mij niet kan zien.
Doordat wij mensen een spiegel hebben uitgevonden kunnen we ons zelf toch bekijken, maar zien anderen ook wat ik zie?
Andere mensen hebben andere ogen.
Ik denk daarom van niet, maar daar kom je  nooit achter.
Je stem is teruggeluisterd via een opname apparaat ook heel anders dan je zou denken zonder die mogelijkheid.
Volgens deskundigen zijn het illusies. Chemische reacties die de hersenen beïnvloeden.
Die ervoor zorgen dat we een wereld scheppen. Misschien is die wereld totaal anders dan wij denken en eigenlijk heel eng is.
Wij mensen zijn zo beperkt dat we nog geen 1 miljoenste kunnen waarnemen wat er om ons heen is. Een aantal zoals infrarood licht en dergelijke hebben we ontdekt en via apparatuur zichtbaar voor ons gemaakt. Maar als we op de TV van zender wisselen zien we het nog steeds niet. Dus moet wat wij ervaren grotendeels berusten op een illusie.
Het enige wat echt is denk ik , is de ziel van elk levend wezen. Bewust of onbewust.

Mijn IK
Ik denk bijvoorbeeld dat mijn ik, wat anderen de ziel noemen, los staat van mijn lichaam.
Mijn lichaam is een gereedschap om bewust te kunnen zijn?
Mijn bewustzijn is weg als ik slaap of onder narcose ben gebracht.
Pas als ik wakker ben is mijn bewustzijn er weer.
Het rare is dat ik dan nog steeds in ditzelfde lichaam ben.
Waarom is de ziel niet zomaar verwisselbaar met een ander lichaam?
Of komt dat alleen omdat je als ziel op dat moment niet bewust is.
Niet dat ik tijdens de narcose van lichaam verwisseld ben om een of andere reden.
Zou het mogelijk zijn om dat te laten gebeuren?
Laatst was ik voor een operatie onder narcose.
Op het moment dat ik bijkwam was ik er ineens weer. Niet kwam ik heel langzaam bij mijn positieven, nee ik was er niet en ineens was ik er weer wel! Er was voor mij geen tijd voorbij gegaan zoals bij slapen. Dat is er nog steeds tijdsbesef, maar na een narcose helemaal niet. Voor hetzelfde geld had het 100 jaar later kunnen zijn.
Het is raar om er over na te denken, maar waar blijf ik als mijn lichaam er niet meer is.
Deze denkwijze heeft er voor mijn idee voor gezorgd dat de mens goden heeft geschapen om het wezen dat we zijn te verklaren.
Het is anders nogal beangstigend om te denken dat als je lichaam er niet meer is dat je dan als het ware in het universum bent opgelost en niet meer bestaat.
Dus het geloof zorgt er voor dat je geen angst voor dit onbekende deel van je bestaan hebt. Ik heb dat geloof helaas niet, maar het geluk is dat ik zonder geloof toch geen angst heb om te verdwijnen als persoon. Wel heel nieuwsgierig om te weten hoe het echt zit.
Maar dan denk ik, waar kom ik dan vandaan voordat ik dit lichaam kreeg.
Is dat wat men de hemel noemt een opslagplaats voor zielen waar ze tijdelijk een soort bewustzijn hebben gekregen. Anders heeft een hemel geen enkele zin. Een soort grote opbergkast zou dan meer praktisch zijn.
Daarom snap ik ook dat er mensen zijn die in reïncarnatie geloven.
Als reïncarnatie bestaat staat voor mij vast dat je dat nooit kan weten. Je geheugen is afhankelijk van je lichaam.
Dus is je ziel niet actief zonder lichaam en dus ook nog tijdloos.
Voor mij is het daarom onzin dat je nog iets van een vorig leven zou weten.
Je geheugen is met je lichaam verloren gegaan.
Hoe mooi zou het zijn om als wezen terug te komen in een lichaam met een geheugen, zodat je verder kan gaan waar het vorige lichaam was gebleven.
Misschien wordt het pas duidelijk als mensen in staat zijn om een geheugen aan menselijke hersenen toe te voegen en dat als startpunt te gebruiken. Albert Einstein zou dan verder kunnen gaan met zijn denkwijze. Maar dan moeten het wel hersenen zijn die een behoorlijke capaciteit hebben met een groot IQ.
Ook iets wat mensen vertellen na een bijna dood ervaring.
Mijn vriend Ad, die geen geloof heeft volgens hem, vertelde mij dat hij tijdens een hartstilstand inderdaad een tunnel heeft gezien met aan het einde een lichte opening.
Dat is wat meer mensen vertellen.
Is dat een reactie van de hersenen als ze dreigen af te sterven om je rustig te laten gaan, dus dat je lampje in plaats van uit , aan gaat. Of is dat iets dat werkelijk bestaat waar je ziel naar toe gaat als het je lichaam verlaat. Er zijn mensen die er een boek over hebben geschreven , waarvan andere mensen denken dat dit de waarheid is.
Mensen zullen het nooit kunnen weten.
Laten we daarom ophouden elkaar er voor af te slachten…….