DOKTER T.R. Ekzalluf

Dokter T. R. Ekzalluf

Dokter T. R. Ekzalluf deed zijn naam eer aan, want voor alles had hij wel een zalfje.
Ook deze dag smeerde hij er op los, maarrr….het begon ‘s morgens al goed.

De vrouw van Dokter T. R. Ekzalluf had zich verslapen, dus hij kwam te laat op zijn praktijk. De wachtkamer zat al helemaal vol toen hij met zijn gezicht afgewend langs zijn patiënten naar zijn spreekkamer liep.
Zuster Miepje was daardoor een tikje aangebrand terwijl ze sarcastisch goedemiddag zei toen hij binnenkwam.

Hij trok zijn doktersjas aan en zei “laat de eerste patiënt maar binnen”. Ik hoop dat het weer niet zo’n hypochonder is, want dat kan ik vandaag niet hebben.

Nadat alle patiënten op één na waren afgehandeld zei hij, “goddank de laatste patiënt.
Zijn humeur was er niet beter op geworden, want er waren vandaag een paar vervelende patiënten bij geweest. Eentje dacht zelfs dat de dokter kon toveren en vroeg zijn geslachtsdeel in lengte te laten verdubbelen. Helaas moest hij deze teleurstellen met de mededeling dat het een verloren zaak was met zijn geval. 

De laatste patiënt was een dame van middelbare leeftijd.
Wat kan ik voor u doen vroeg hij toen ze was gaan zitten.
Ach dokter Trekzalluf, ik heb weer zo’n last van mijn kutvagina. Ik ben namelijk een beetje naar boven uitgescheurd toen ik een gevalletje uit een specialezaak voor massagestaven uitprobeerde. Ach zo, zei de dokter. Vertelt u eens wat ik er aan kan doen… Ja, een dokter maakt wat mee!
” Nou, ik kan het wel even laten zien hoor”, zei de dame. ” Ik heb er overlangs een brede pleister opgedaan”.
” Nou, dat hoeft niet persé hoor….maar hielp het niet?” zei de dokter.
“Ja dat wel, maar  het is zo lastig met plassen en daarom moest ik er ook nog een gaatje in prikken met een schaar” antwoordde de dame.
En dat ging  niet goed? vroeg de dokter.
Ach dat is het niet, maar die pleister wilde ik er eigenlijk helemaal van af hebben, maar ik krijg deze niet los.

Nou laat dan maar eens zien dan.
De dokter schrok een beetje toen ze haar broek uit trok, want ze had daar een heel woud van haar en daarover een enorm brede pleister.
Dokter Trekzalf keek er nog eens naar…trok een beetje aan de rand van de pleister met een tang, maar inderdaad deze pleister zat muurvast.
Hij zei, “daar is maar één remedie voor. Wat dan wel dokter? vroeg ze.
Maar voor ze het antwoord kreeg had hij het al gedaan. Hij trok met een ruk, terwijl hij het woord ook uitsprak, de pleister eraf. En met een luide schreeuw van de dame was de pleister verdwenen, linea recta de prullenmand in.

De dokter zei, “Zohee, nog wat zalf er op en klaar”.
De dame verliet kreunend met O-benen de behandelkamer.

” Zo Klaar is Kees” zei hij tegen de zuster, trok zijn jas aan en ging naar huis.
Tegen de zuster zei hij verder nog “ zet voor morgen de zalf al maar vast klaar en zorg dat die schoonmaker welke straks komt, nog even de prullenmanden leegt. Ze gaf het door toen de schoonmaker binnenkwam en ging ook naar huis.

Even later ging de schoonmaker de prullenmand legen en maar goed dat hij  eerst even in de mand keek, want hij zag iets waar hij al jaren naar op zoek was geweest. Iets wat  altijd te duur was om aan te schaffen. Een geweldig, prachtig en in de juiste kleur zijnde met krullen, een goed passend toupet!  Gemaakt van echt mensenhaar ook nog.
Hij zette hem op zijn volledig kale hoofd en de pruik bleef mede door de pleister meteen op zijn plek zitten.  Alsof deze speciaal voor hem gemaakt was.
Dat is nog eens vakwerk dacht hij en dat gooien ze zomaar weg?

Toen hij blij thuis kwam kreeg hij van zijn vrouw ook nog eens een groot compliment.
Het staat je beeldig zei ze. Wat ben je  knap nu! En wat leuk een scheiding in het midden!

Toen ze hem van dichtbij bekeek zei ze al snuivend “ je moet hem wel even in de wasmachine doen hoor, hij ruikt niet echt fris meer”.

Jaha, zo zie je maar weer. Voor de één een kale muts, is de ander van nuts!

 

Scrol omlaag voor strange and beautiful things