De Magische Spiegel en Hans de Meubelmaker

Er was eens een mooie jonge vrouw .
Ze woonde nog thuis op een zolderkamer bij haar ouders.
Op een dag kwam Hans de meubelmaker voor reparaties aan huis.
Deze zag de mooie jonge dame en was op slag verliefd op haar.
Hoe heet je? Vroeg Hans.
Ik heet Esmeralda. Esmeralda zag in Hans meteen de man waarmee ze haar leven zou willen delen. Ze vroeg hem, “Ben jij rijk Hans? ”
Is dat voor jou belangrijk? Vroeg Hans. Jazeker zei ze verwaand. Zonder ruim voldoende geld kan ik echt niet leven.
Hans zei, “Prima, dan zal ik zorgen voor ruim voldoende geld en als ik dat heb, kom ik meteen om je hand vragen in mijn beste pak “.
Dat vond Esmiralda een goed plan en zei, “Dan zal ik er klaar voor zijn en wacht ik je op in mijn mooiste jurk”.

Hans had behalve zijn vaardigheid, nog een heel bijzondere gave.
Hij kon zijn meubels meubels speciale eigenschappen meegeven ten gunste van de eigenaar van de meubels.
Hij kon bijvoorbeeld zorgen dat aan een door hem gemaakte tafel het eten veel lekkerder smaakte, e
en luie stoel de eigenaar niet alleen heerlijke rust gaf, maar ook nog eens extra energie. Hij kon zelfs ook deuren maken welke inbrekers buiten hielden.
En d
ie gave gebruikte hij nu ook om de kopers van zijn producten extra gul te maken. Zodoende kon hij dus sneller met Esmiralda trouwen.
Na een jaar had Hans genoeg geld bij elkaar om haar ten huwelijk te vragen. Toen hij bij haar aanbelde stond ze daar inderdaad in haar mooiste jurk. Prachtig was ze en Hans was heel blij en opgetogen.
Hans zakte op een knie en zei, ” Lieve Esmiralda, ik heb nu heel veel geld gespaard voor ons huwelijk. Wil je met mij trouwen?”

Maar wat hij niet zeker niet verwacht had……, ze zei geen Ja, maar ze zei, “Ik heb er nog eens over nagedacht en heb besloten dat ik nog een groot mooi kasteel wil alvorens we gaan trouwen! Hans fronste beduusd zijn wenkbrauwen. Hij dacht ” omdat ik zo snel rijk ben geworden wil ze nog meer dan alleen geld. Toen zei Hans, “ Maar Esmiralda, een kasteel kopen is nogal duur en daar zal ik heel lang voor moeten gaan werken”. “Tegen de tijd dat ik geld genoeg bijeen heb voor een groot kasteel zijn we al bejaard”.
“Mm, Ja, en toch wil ik het. En als ik dat kasteel van je krijg zal ik direct met je trouwen”, zei Esmeralda hebberig.
“Prima”, zei
Hans, “dan geef ik je nu al vast een mooie kaptafel met een fraaie spiegel cadeau. Dan denk je elke dag aan mij als je in de spiegel kijkt en zal je er telkens mooi en jong uit blijven zien in die spiegel”.
Dat vond Esmiralda een goed idee en nam het aanbod direct aan.
De prachtige spiegel werd een week later bezorgd en telkens als ze in de spiegel keek zag ze er altijd jong en mooi uit. Ze zat soms uren voor de spiegel van zichzelf te genieten of draaide uren voor de spiegel rond. Esmiralda 
had alleen niet in de gaten dat elke keer als ze in de spiegel keek, meteen een jaar ouder werd in werkelijkheid. Daardoor werd Esmeralda heel snel oud, terwijl ze al wachtend op haar kasteel van de spiegel genoot. Na een jaar was ze al zo oud geworden dat niemand haar meer wilde trouwen……..

En Hans? Hans heeft tenslotte een lieve jonge en niet hebberige bruid gevonden en leefde nog lang en gelukkig met zijn mooie jonge bruid.

De moraal?  Ja, dat moet toch duidelijk zijn nietwaar?

Dit sprookje is door Fantasiorama in een speciaal daarvoor gemaakt diorama verwerkt en is op Youtube (of bij Fantasiorama live) te bewonderen.